Temukul 3

Op zondag werd er al hard gewerkt door Daya (dit is echt haar naam, dus niet Dahoe of Ahoe) en haar zus om het tempelbezoek voor te bereiden. In dit geval is het niet door een tempel lopen en alles in je opnemen. We zouden mee doen aan het offerritueel om te ervaren hoe de hindoe’s hun religie beleven. Elke dag doet Dahoe in de vroege ochtend offers rondom het oord. Ze legt offers bij een aantal kleine tempels en voor de deuren. Ook wordt geofferd bij de zee. Alles voor blessings en geluk. Dinsdagavond heb ik meegeholpen om dit voor te bereiden. Er worden 30 kleine mandjes gevuld met diverse ingrediënten: een stukje banaan, nootjes met daarop een stukje gekookt ei, mentos, koek, rijst en een klein bloementuiltje dat in een zelf gemaakt mandje zit. Het vergt veel geduld met veel oog voor details, alles moet op de goede plek liggen en wordt met zorg gemaakt.

Voor het tempelbezoek werden grotere manden gevuld met veel fruit, eten, bloemen e.d. Op maandag gingen we op weg, Christa, Evert, Dahoe, August (de bedrijfsleider) en ik. We reden ruim een uur door rijstvelden, wegen vol scooters. Eerst kochten we nog verse bloemetjes die van groot belang zijn voor de offers. Eerst bezochten we een complex die uit meerdere tempels bestond. Bij de eerste tempel werd aandacht besteed aan de wensen, de tweede was de tempel van business en blessings. Bijzonder was dat deze laatste tempel een trap had die met geel-goud was versierd. Twee verschillende priesters zongen bij deze twee ceremonies een murmelend lied en deed allerlei rituelen met de bloemen en het water. Het lijkt een beetje op het ritueel uit de RK-kerk waar het volk ook de zegen krijgt via het water en een kwastje. Bij het gebed hebben we een mandje bloemen voor ons dat we bij het gebed om hoog houden en daarna achter ons oor steken. Uiteindelijk zie je er prachtig uit met al die bloemen. Na het gebed zegent de priester je met het kwastje en moet je drie keer het water opdrinken en drie keer je gezicht wassen. Ik heb het gebed gebruikt voor een meditatie aan de hand van voorbereide woorden.

Hierna reden we naar een donker bos waar de tempel of healing was (gezondheid). Eerst dronken we wat cola/koffie om te wachten op de priester. Die kwam al snel aangereden op een scooter. Een indrukwekkende man met een grote baard. Overige glibberige wegen liepen we naar een tempel die verscholen lag in het bos. Het was een magisch gezicht. Ook hier weer een gebed en het ritueel met de bloemetjes. Plotseling kwam de warme regen uit de lucht gestort. Het werd eerst opgevangen door de bomen maar al ras stortte het zich over ons uit. De healing kwam ook van boven zo. Het toppunt was dat wij niet wat spetters kregen met het kwastje maar de priester gooide een emmer water over ons uit. Alsof we al niet nat genoeg waren. De regen zagen zij als symbool voor extra healing. Bij alle tempels werden de gemaakte offers gelegd en wierrook aangedaan. Een deel van het eten werd weer mee naar huis genomen. Ik vond het een magisch moment die veel indruk maakte vanwege de plek, de stilte, de regen, de offers. We glibberden weer terug en moesten door een enorme regenbui terugrijden. Gehuld in dekens luisterden we naar muziek en reden bijna stapvoets naar huis. Het water was weer hoog en je zag veel mensen trachten het water uit hun huizen te houden.

Op woensdag heb ik weer een ceremonie bijgewoond. Zo ontvang ik veel blessings en die je kan maar beter te veel dan te weinig krijgen. De priester hier had een heel zachtaardige uitstraling, je kon bijna niet zien of het een man of een vrouw was. Hij prepareerde zich zeer gedegen voor en werd bij de uitvoering geholpen door een daadkrachtige vrouw. Dahoe gaat ook opgeleid worden tot hogepriester en dan zal Evert het hele ritueel moeten kunnen ondersteunen. Deze ceremonie maakte ook veel indruk op. Er was weer heel veel tijd en aandacht besteed aan de voorbereidingen en de dag van tevoren had ik geholpen de manden te vullen met bloemen, fruit, zoetigheid etc. Uren en uren wordt hieraan gewerkt en alles moet perfect zijn. Ik hoop dat de foto’s in de volgende blog illustreren wat de sfeer was want het is niet zo goed te beschrijven. Misschien later in een gedicht.