Op verzoek van een volger/mailer zal ik eerst beschrijving geven van the Middle of Nowhere. Tritatanga ligt in Oost Bali. Via een weg vol haarspeldbochten kwam ik in het dorpje aan. Er is een grote weg en daarom heen staan wat huizen. Mijn homestay kan je vinden door na het dorp linksaf te slaan en een soort boerenweg af te wandelen. Er is een huis met daarachter een soort open keuken waar gegeten kan worden en waar de familie ook vaak zit. Daarnaast staan aan weerskanten kleine appartementjes. Ik heb een sobere kamer met twee bedden, een soort Ikea-kast en een schilderij met grote goudvissen. Daarachter is een cel waar de handdouche is en een toilet. We kijken uit op een vallei vol rijstvelden. Op 8 december ben ik met Gede, de heer des huizes in de middag afgedaald en hebben we urenlang door de rijstvelden gelopen. Van plateautje naar plateautje. Via de kleine dijkjes waar het uitkijken is voor gaten, gladde stukken en doornen takken. Later kom ik gehavend weer thuis. Zo is niet alleen meer mijn gezicht rood maar nu ook mijn benen. In de verte kon je de zee zien en Lombok. Daar waar de rijst bijna klaar is om te plukken, hangen grote doeken en staan mensen op wacht om de vogels weg te jagen. Ook staan er tempels waar eens in het half jaar een groot rijstoffer wordt gehouden. In de tempeltjes liggen nog de restanten van de laatste keer.
In de ochtend mocht ik mee met de ceremonie. Ik kreeg een sarong zodat ik de tempels kon betreden. De mannen droegen een prachtige muts/haarband, de vrouwen waren zeer chique gekleed in mooie jurken. Zij droegen voorzichtig alle offergaven in manden op hun hoofd. Bij elke tempel zocht de vrouw de gaven uit en deed een ritueel met water en wierrook. De mannen gingen bidden en zaten gezellig te keuvelen. Bij het verlaten van de tempel werd het fruit en lekkers uit de offergaven weer meegenomen. Wel zo slim als je weinig te eten hebt. Gemiddeld verdient een gezien vaak niet meer dan 5 tot 10 euro per dag! Het schoolgeld kost al gauw 1,5 euro per maand. Ik koop in de winkel voor 6 euro aan boodschappen: twee flessen water, twee flesjes cola, twee biertjes, een pak koekjes, twee zelf klaar te maken bakjes mie en een zakje nootjes. De mensen die ik spreek klagen er over dat de prijzen zo hoog zijn en hun inkomen niet stijgt. Bij aankomst heb ik per ongeluk een kruier 10 euro gegeven en niet 1 euro. Dat moet voor hem twee daglonen zijn geweest.
We hebben drie tempels aangedaan en dat hadden er ook negen kunnen zijn, want dat aantal werd bezocht door de vrouw van Gede. Het was een mooi gezicht in al die tempels. Gede en Ketit hebben me wat meer over het geloof verteld. Er is een supergod en daaronder zijn er nog wat andere goden die in feite dezelfde God zijn. In de psychosynthese zouden we zeggen dat dit deelpersoonlijkheden zijn. Mensen kunnen overal om bidden, bijvoorbeeld dat hun motorbike niet kapot gaat en dat het gewas goed zal groeien. Er zijn veel regels waar mensen zich aan moeten houden maar de basis is dat mensen het goede moeten doen. Toen ik de Sarong kreeg zei Jede tegen mij dat dit voortkwam uit het karma: als je iets goeds doet voor een ander, komt er altijd wel iets terug uit het universum. Over het algemeen doen de Hindoe’s elke dag een offer. Uiteraard was ik de enige toerist. Iedereen lachte me toe en Jede kreeg uiteraard nieuwsgierige vragen. Ik hoop dat Jede nog eens Amsterdam doet met het cruiseschip en ik hem mee kan nemen, Amsterdam in.
Ik eet ’s avonds vaak rijst met satéstokjes, een gebakken eitje en een scherpe groentesoep. Ik mail via de laptop van de eigenaar en dat gaat erg langzaam. Ik raakte al verwend aan skype hoewel ik naar Monica alleen kon zwaaien en ze me niet kon horen. Hier kunnen we alleen mailen. Overigens vind ik beste gezellig ook mailtjes van familie en vrienden te krijgen hoor!
Op 9 december zou ik een uitstapje maken van 3 uur maar de gids hield het na 1.5 uu voor gezien en beweerde dat hij hier ook voor betaald was. Bij navraag had hij gewoon ene tour van 3 uur moeten doen. Ik baalde daar erg van. Ik heb de hele middag gedichten geschreven en boeken gelezen. Morgenochtend gaat Gede, de eigenaar va de homestay iets met me doen. Dat wordt voor dag en dauw op omdat ik om 10 uur wordt opgehaald door Ketut, de driver en gids van zaterdag, die me naar het volgende oorde brengt. Een oud mannetje kwam me een massage aanbieden en trok en rukte de armen bijna uit mijn lijf. Toen hij op de plek van mijn hernia wilde gaan staan, moest ik toch echt Nee zeggen. Vanavond ga ik Gede helpen met een plan hoe hij de school die hij heeft opgericht kan financieren. Ik hoop dat we iets leuks gaan bedenken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten