Temukul 2

16 december

Ik ben al bijna een week in Lovina. Pantai mas is een goede plek om uit te rusten. We worden hier enorm verzorgd en vertroeteld. Pantai Mas wordt geleid door een Nederlandse man Evert en een Indonesische vrouw, Dahoe geheten en niet Ahou wat ik er eerst van maakte. Daarnaast is er een kleine staf van 7 mensen. Het oord ligt direct aan zee, er is een zwembad en een prachtige tuin.  

Er is een Duits meisje dat hier al zes weken is, een Nederlands stel, Jeannette en Gert-Jan en Christa. We eten gezamenlijk bij de lunch en het diner en daardoor leer je elkaar snel kennen. Het eten is meestal kip of vis met rijst en vers gekookte groente. Bij het ontbijt kan je een pannenkoek eten, tosti of nasi goreng. Meestal eten we het ontbijt in een prieeltje aan zee. Ik lees veel, schrijf wat gedichten en zwem elke dag.

Onder mijn raam gaat om  5 uur de haan kraaien maar na twee dagen sliep ik er gelukkig doorheen. Ik ben twee keer op gestaan om half zes opgestaan om de zee op te varen en daar naar de dolfijnen te kijken. Helaas houden zij net zoals mensen niet van regen en duiken ze dan lekker onder water. Het stormt hier namelijk verschrikkelijk. Ook bij het hotel is aan zee een stuk weggeslagen van een plateautje waar we kunnen zitten. We zien mensen door water waden en hele huizen lopen onder. Van kennissen van Evert is een koe verdronken. Dit soort stormen kennen ze hier ook niet, zo veel en zo heftig. Het natuurgeweld is indrukwekkend. Gisteren ging de zee enorm te keer maar was er op het land geen wind, dat was ook bijzonder om te zien.

Zo af en toe is het droog, meestal in de ochtend. Op zondag ben ik met Christa naar een tempel en een warmwater bron gereden door twee jongens van de staf. Achter op een scooter. Het was een prachtige tempel met een mooie gebedsruimte en uitzicht op zee.

De warmwater bron was een soort zwembad waar met name de lokale bevolking zich doucht en wast.

Op zaterdag hoorde ik dat Renske ziek was. Zij werkt voor Ubuntu in Indonesie en had even vrij genomen en zat op Bali. Ik heb haar gevraagd of ze hier naar toe wilde komen en op zondag heb ik haar via een vriend van Ketut naar Pantai Mas laten brengen. Ze had de diagnose buiktyfus gehad en daar was ze erg van geschrokken. Het was wel wat vreemd want ze was in-geent in Nederland. De dokter kwam en we zijn op maandag naar het laboratorium gegaan. Uiteindelijk bleek ze een urineweginfectie te hebben en dat is goed te verhelpen met antibiotica. De dokter gaf haar goede aanwijzingen over eten en slapen en zei bloedserieus: ‘Be healthy, be sexy.’ De afgelopen dagen is Renske al snel opgeknapt. Iedereen zorgde goed voor haar en de zoon van Evert, Wimas, kookte allerlei soepjes. Hij zit op de koks-school in Zuid Bali en komt zo af en toe thuis. Een enorme beer van een jongen met een gouden hartje. Hij moest zondag weer terugrijden door de bergen en maakte zich daar zorgen over. Niet zo vreemd want het stormde flink. Donderdagavond kwam hij weer terug en was hij ruim een uur later dan hij had aangekondigd. Het water kwam tot het middel van de motor-rijders op de weg en hij had een boom van de weg moeten slepen om verder te kunnen rijden.

In mijn volgende blog meer over mijn bezoek aan de tempels